وَٱتَّخَذَ

قَوۡمُ

مُوسَىٰ

مِنۢ

بَعۡدِهِۦ

مِنۡ

حُلِيِّهِمۡ

عِجۡلٗا

جَسَدٗا

لَّهُۥ

خُوَارٌۚ

أَلَمۡ

يَرَوۡاْ

أَنَّهُۥ

لَا

يُكَلِّمُهُمۡ

وَلَا

يَهۡدِيهِمۡ

سَبِيلًاۘ

ٱتَّخَذُوهُ

وَكَانُواْ

ظَٰلِمِينَ

١٤٨

Populli i Musait, pas largimit të tij, filloi të adhurojë një viç të bërë nga stolisjet e tyre të arta. Ai kishte një zë si të lopës. A nuk e shihnin ata se ai as nuk mund t’u fliste, as t’i udhëzonte në rrugë të drejtë?! Ata e zgjodhën këtë viç për adhurim dhe u bënë keqbërës.