يَعۡمَلُونَ

لَهُۥ

مَا

يَشَآءُ

مِن

مَّحَٰرِيبَ

وَتَمَٰثِيلَ

وَجِفَانٖ

كَٱلۡجَوَابِ

وَقُدُورٖ

رَّاسِيَٰتٍۚ

ٱعۡمَلُوٓاْ

ءَالَ

دَاوُۥدَ

شُكۡرٗاۚ

وَقَلِيلٞ

مِّنۡ

عِبَادِيَ

ٱلشَّكُورُ

١٣

Wọ́n ń ṣe iṣẹ́ tí ó bá fẹ́ fún un nípa mímọ àwọn ilé (ilé ìjọ́sìn àti ilé ìgbé), àwọn ère,[1] àwọn àwo tó jìn kòtò tó fẹ̀ bí àbàtಠàti àwọn ìkòkò tó rídìí múlẹ̀.³ Ẹ̀yin ènìyàn (Ànábì) Dāwūd, ẹ ṣiṣẹ́ ìdúpẹ́ (fún Allāhu). Díẹ̀ nínú àwọn ẹrúsìn Mi sì ni olùdúpẹ́. ¹