وَلِسُلَيۡمَٰنَ

ٱلرِّيحَ

غُدُوُّهَا

شَهۡرٞ

وَرَوَاحُهَا

شَهۡرٞۖ

وَأَسَلۡنَا

لَهُۥ

عَيۡنَ

ٱلۡقِطۡرِۖ

وَمِنَ

ٱلۡجِنِّ

مَن

يَعۡمَلُ

بَيۡنَ

يَدَيۡهِ

بِإِذۡنِ

رَبِّهِۦۖ

وَمَن

يَزِغۡ

مِنۡهُمۡ

عَنۡ

أَمۡرِنَا

نُذِقۡهُ

مِنۡ

عَذَابِ

ٱلسَّعِيرِ

١٢

Sulaymaan (waxaan u sakhirnay) dabeysha¹, in bil loo socdo ku maraysay aroornimada (ilaa duhurka), in bil loo socdona ku maraysay (duhurka ilaa) galabnimada, Waxaana u dareerinnay il nuxaas (maar) ah. Waxaana ka mid ahaa jinka kuwo u shaqeynayey idanka Rabbigi, mid kastoona ka mid ah oo ka leexday Amarkayaga (aan ku amarnay inay adeecaan Sulaymaan ah) Waxaanu dhadhansiin cadaabka gubashada.