19. Surah Maryam, Khmer Translation

នេះគឺជាការរំលឹកនៃក្ដីមេត្ដាករុម្ចាស់របស់អ្នកចំពោះខ្ញុំ របស់ទ្រង់ហ្សាការីយ៉ា។

នៅពេលដែលគេបានបួងសួងសុំទៅចំពោះម្ចាស់របស់គេនូវ ការបួងសួងមួយយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ ។

គេបានបួងសួងសុំថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. ពិតប្រាកដណាស់ ឆ្អឹងឆ្អែងរបស់ខ្ញុំបានទ្រុឌទ្រោមទៅហើយ ហើយសក់ក្បាលក៏ស្កូវ ព្រោងព្រាតទៀត ហើយខ្ញុំក៏មិនធ្លាប់ត្រូវបានគេបដិសេធនឹងការ បួងសួងសុំចំពោះទ្រង់ដែរ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ.

ហើយពិតប្រាកដណាស់់ ខ្ញុំបារម្ភខ្លាចញាតិសន្ដានរបស់ខ្ញុំបន្ទាប់ ពីខ្ញុំ(មិនអាចពង្រឹងសាសនារបស់ទ្រង់បាន) ហើយភរិយារបស់ខ្ញុំ ជាស្ដ្រីដែលមិនអាចមានកូន។ ដូចេ្នះហើយសូមទ្រង់មេត្ដាប្រទាន អ្នកស្នងត្រកូលម្នាក់ពីទ្រង់ដល់ខ្ញុំផង។

គេនឹងទទួលមរតករបស់ខ្ញុំ និងមរតកពីសាច់សាលោហិត របស់យ៉ាក់កូប ហើយសូមទ្រង់មេត្ដាធ្វើឱ្យគេក្លាយជាអ្នកដែលទ្រង់ គាប់ចិត្ដផង ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ.។

(អល់ឡោះមានបន្ទូលថា) ឱហ្សាការីយ៉ា. ពិតប្រាកដ ណាស់ យើងនឹងផ្ដល់ដំណឹងរីករាយដល់អ្នក(ដោយប្រទាន)នូវ កេ្មងប្រុសម្នាក់ឈ្មោះរបស់គេគឺយ៉ះយ៉ា ដែលយើងមិនធ្លាប់ដាក់ ឈ្មោះនេះឱ្យអ្នកណាម្នាក់ទេពីមុនមក។

គេ(ហ្សាការីយ៉ា)បានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. តើខ្ញុំអាច មានកូនយ៉ាងដូចមេ្ដចទៅ បើភរិយារបស់ខ្ញុំជាស្ដ្រីអាម្នាក់ ហើយខ្ញុំ ក៏ចាស់ជរាណាស់ទៅហើយនោះ?

គេ(ជីព្រីល)បានពោលថាៈ ដូច្នោះហើយបានជាម្ចាស់របស់ អ្នកបានមានបន្ទូលថាៈ វាជាការងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់យើង។ ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបង្កើតអ្នកពីមុនមកដោយអ្នក ពុំទាន់មានសោះ។

គេ(ហ្សាការីយ៉ា)បានពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ. សូមទ្រង់ មេត្ដាផ្ដល់ជាសញ្ញាណាមួយ(ពីការមានគភ៌)ដល់ខ្ញុំផង។ ទ្រង់មាន បន្ទូលថាៈ សញ្ញារបស់អ្នកគឺអ្នកមិនអាចនិយាយទៅកាន់មនុស្ស លោកបានទេក្នុងរយៈពេលបីយប់ដោយមានសុខភាពធម្មតា។

ពេលនោះហ្សាការីយ៉ាបានចេញពីមាសរ៉ប(កន្លែងថ្វាយបង្គំ)ទៅជួបនឹងក្រុមរបស់គាត់ ហើយគាត់បានធ្វើសញ្ញាឱ្យពួកគេ លើកតម្កើងសរសើរទ្រង់ទាំងព្រឹកទាំងល្ងាច។

(អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) ឱយ៉ះយ៉ា. ចូរអ្នកប្រកាន់ តាមគម្ពីរ(តាវរ៉ត)នេះឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន។ ហើយយើងបានប្រទាន ឱ្យគេនូវគតិបណ្ឌិតតាំងពីកុមារភាព។

និងក្ដីមេត្ដាករុណា ហើយនិងភាពស្អាតសំ្អអំពីយើង ហើយ គេគឺជាអ្នកកោតខ្លាច(ចំពោះអល់ឡោះ)។

ហើយគេគឺជាកូនកតញ្ញូចំពោះមាតាបិតារបស់គេ។ ហើយ គេមិនដែលព្រហើនកោងកាចប្រឆាំង(ចំពោះអល់ឡោះ និងមាតា បិតារបស់គេ)ឡើយ។

ហើយសូមសុខសន្ដិភាពកើតមានដល់គេ(យ៉ះយ៉ា)នៅថ្ងៃ ដែលគេត្រូវបានប្រសូត និងនៅថ្ងៃដែលគេស្លាប់ ហើយនិងថ្ងៃដែល គេត្រូវគេធ្វើឱ្យរស់ឡើងវិញ(ថ្ងៃបរលោក)។

ហើយចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីរឿងម៉ារយ៉ាំនៅក្នុង គម្ពីរ(គួរអាន)ដែលនៅពេលនោះនាងបានចាកឆ្ងាយពីក្រុមគ្រួសារ របស់នាងឆ្ពោះទៅកន្លែងមួយនៅទិសខាងកើត។

រួចមកនាងបានយករបាំងមួយមកបិទបាំងពីពួកគេ(អ្នក ដទៃ)។ ក្រោយមក យើងបានបញ្ជូ នរួហ(ជីព្រីល)របស់យើងទៅ កាន់នាង។ ហើយគេ(ជីព្រីល)បានក្លែងខ្លួនជាមនុស្សម្នាក់ពេញ លក្ខណៈទៅជួបនាង។

នាងបាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំសុំពីម្ចាស់មហា សប្បុរសឱ្យបញ្ចៀសខ្ញុំ(ពីភាពអាក្រក់)ពីអ្នកប្រសិនបើអ្នកគឺជា អ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះ។

គេ(ជីព្រីល)បានតបវិញថាៈ តាមពិត ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកនាំ សារពីម្ចាស់របស់អ្នក ដើម្បីឱ្យខ្ញុំប្រទានដល់អ្នកនូវកូនប្រុសម្នាក់ ដែលស្អាតស្អំ។

នាងបាននិយាយ(ដោយភ្ញាក់ផ្អើល)ថាៈ តើឱ្យខ្ញុំមានកូន ប្រុសយ៉ាងដូចមេ្ដច បើគ្មាននរណាម្នាក់ធ្លាប់ប៉ះពាល់ខ្ញុំ(រៀប អាពាហ៍ពិពាហ៍) ហើយខ្ញុំក៏មិនធ្លាប់ប្រព្រឹត្ដអំពើអសីលធម៌ (ហ្ស៊ីណា)ផងនោះ ?

គេ(ជីព្រីល)បានពោលថាៈ ដូច្នោះហើយបានជាម្ចាស់ របស់អ្នកបានមានបន្ទូលថាៈ វាជាការងាយស្រួលបំផុតសម្រាប់ យើង។ ហើយយើងយកគេ(កេ្មងប្រុស)ធ្វើជាភស្ដុតាងសម្រាប់ មនុស្សលោក និងជាក្ដីមេត្ដាករុណាពីយើង។ ហើយរឿងនេះ អល់ឡោះបានចារទុករួចជាសេ្រចមកហើយ។

ដូចេ្នះ នាងក៏ចាប់ផ្ដើមមានគភ៌ ហើយនាងបានចាកចេញ ទៅកន្លែងដែលឆ្ងាយ(ជ្រលងភ្នំហ្ពៃឡាហាំទីក្រុងយេរូសាឡឹម)។

ហើយការឈឺចាប់នៅពេលមុនសំរាលកូនបានជំរុញឱ្យ នាងទៅកាន់ដើមល្មើមួយដើម ហើយនាងក៏និយាយថាៈ ឱខ្លួនខ្ញុំ អើយ. ប្រសិនបើខ្ញុំបានស្លាប់មុននេះ ប្រហែលជាខ្ញុំត្រូវបានគេ បំភេ្លច និងគេមិននឹកឃើញខ្ញុំឡើយ។

ហើយពេលនោះមានសំឡេងមួយ(ជីព្រីល)បានស្រែក ប្រាប់នាងពីខាងក្រោមមកថាៈ សូមអ្នកកុំព្រួយបារម្ភអ្វី ជាការ ពិតណាស់ម្ចាស់របស់អ្នកបានធ្វើឱ្យមានប្រឡាយទឹកមួយនៅពី ក្រោមអ្នក។

ហើយសូមអ្នកអង្រួនគល់ដើមល្មើនេះ វានឹងជ្រុះនូវផ្លែទុំ ស្រស់ៗឱ្យអ្នក។

ដូចេ្នះ ចូរអ្នកទទួលទានផ្លែល្មើ និងផឹកទឹកនេះ ហើយនិង រីករាយ(ដោយការប្រទានកូនពីអល់ឡោះចំពោះអ្នក)ចុះ។ ហើយ ប្រសិនបើអ្នកជួបមនុស្សណាម្នាក់(ហើយគេសួរអ្នកអំពីកូន) សូម អ្នកប្រាប់គេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ខ្ញុំបានសច្ចាកាន់តំណមទៅចំពោះ ម្ចាស់មហាសប្បុរស។ ដូចេ្នះ ខ្ញុំនឹងមិននិយាយរកអ្នកណាម្នាក់ ឡើយនៅថ្ងៃនេះ។

បន្ទាប់មក នាងបាននាំទារកនោះ ឆ្ពោះទៅកាន់ក្រុមរបស់ នាងដោយបីទារកនោះ។ (ពេលឃើញម៉ារយ៉ាំបីទារកនោះ) ពួក គេបាននិយាយថាៈ ឱម៉ារយ៉ាំ. ជាការពិតណាស់ អ្នកបាននាំមកនូវ រឿងមួយចម្លែកបំផុត។

ឱប្អូនស្រីហារូន ឪពុករបស់អ្នកពុំមែនជាមនុស្សអាក្រក់ (ហ្ស៊ីណា)ទេ ហើយម្ដាយរបស់អ្នកក៏ពុំមែនជាស្រីខូចដែរ។

នាងបានចង្អុលទៅទារកនោះ(ដើម្បីឱ្យពួកគេសួរ)។ ពួក គេបាននិយាយថាៈ តើឱ្យពួកយើងសួរទៅកាន់ទារកនៅក្នុងអង្រឹង យ៉ាងដូចមេ្ដច?

ទារកនោះ(អ៊ីសា)បានពោលថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺ ជាខ្ញុំរបស់អល់ឡោះ ដែលទ្រង់បានប្រទានគម្ពីរមួយ(អ៊ីញជីល)ឱ្យ ខ្ញុំ ហើយទ្រង់បានបង្កើតខ្ញុំជាណាពីម្នាក់។

ហើយទ្រង់បានប្រទានពរជ័យដល់ខ្ញុំគ្រប់ទីកន្លែងដែលខ្ញុំ មានវត្ដមាន ហើយទ្រង់បានផ្ដែផ្ដាំខ្ញុំឱ្យប្រតិបត្ដិសឡាត និងបរិច្ចាគ ហ្សាកាត់ដរាបណាខ្ញុំនៅមានជីវិត។

ហើយធ្វើឱ្យខ្ញុំក្លាយជាកូនកតញ្ញូចំពោះម្ដាយរបស់ខ្ញុំ ហើយ ទ្រង់មិនបានធ្វើឱ្យខ្ញុំក្លាយជាអ្នកកេ្អងក្អាងប្រឆាំង(នឹងទ្រង់)ឡើយ។

ហើយសូមសុខសន្ដិភាពកើតមានដល់ខ្ញុំ(អ៊ីសា) នៅថ្ងៃ ដែលគេបានប្រសូតខ្ញុំ និងនៅថ្ងៃដែលខ្ញុំស្លាប់ ហើយនិងនៅថ្ងៃដែល គេធ្វើឱ្យខ្ញុំរស់ឡើងវិញ(ថ្ងៃបរលោក)។

ដំណើររឿងនោះគឺអ៊ីសាកូនប្រុសរបស់ម៉ារយ៉ាំ។ វាគឺជា ពាក្យពិតដែលពួកគេ(យ៉ាហ៊ូទី និងណាសរ៉នី)មានការសង្ស័យ (ឬឈ្លោះប្រកែកគ្នា)ចំពោះវា។

វាមិនសក្ដិសមទេសម្រាប់អល់ឡោះដែលថា ទ្រង់មាន បុត្រ។ ទ្រង់មហាស្អាតស្អំ នៅពេលដែលទ្រង់សមេ្រចចង់ឱ្យអ្វី មួយកើតឡើង គឺទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់វត្ថុនោះថាៈ ចូរកើតចុះ វាក៏កើតឡើងភ្លាម។

(អ៊ីសាបានពោលថា) ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះ គឺជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ដូចេ្នះ ពួកអ្នកត្រូវ គោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់តែមួយគត់។ នេះគឺជាមាគ៌ាដ៏ត្រឹម ត្រូវ។

ក្រោយមក បក្សពួកទាំងឡាយ(របស់យ៉ាហ៊ូទី និង ណាសរ៉នី)បានខ្វែងគំនិតគ្នារវាងពួកគេ។ ដូចេ្នះភាពវិនាសអន្ដរាយគឺសម្រាប់ពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងការជួបជុំគ្នានៃថ្ងៃដ៏ ធំធេង(ថ្ងៃបរលោក)។

ពួកគេនឹងឮ និងឃើញច្បាស់នៅថ្ងៃដែលពួកគេវិលមកជួប យើង(អល់ឡោះ)វិញ។ ក៏ប៉ុន្ដែពួកដែលបំពាននៅថ្ងៃនេះ(លោកិយ)ស្ថិតនៅក្នុងភាពវងេ្វងយ៉ាងច្បាស់លាស់។

ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ដាស់តឿនព្រមានពួកគេនូវថ្ងៃសោក ស្ដាយ(ថ្ងៃបរលោក) នៅពេលដែលការកាត់ក្ដីត្រូវបានគេសមេ្រច (ឱ្យអ្នកមានជំនឿចូលឋានសួគ៌ និងអ្នកគ្មានជំនឿចូលឋាននរក) ខណៈដែលពួកគេស្ថិតក្នុងភាពព្រងើយកន្ដើយនិងគ្មានជំនឿ(នៅ ក្នុងលោកិយ)។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងនឹងទទួលមរតកផែនដី និងអ្វីៗ ទាំងអស់ដែលនៅលើវា ហើយពួកគេនឹងត្រូវវិលត្រឡប់មកកាន់ យើងវិញ(ដើម្បីជំនុំជំរះ)។

ហើយចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីរឿងអ៊ីព្រហ៊ីមនៅក្នុង គម្ពីរ(គួរអាន)។ ពិតប្រាកដណាស់ គេជាមនុស្សសច្ចៈជាណាពី ម្នាក់។

នៅពេលដែលគេ(អ៊ីព្រហ៊ីម)បានពោលទៅកាន់ឪពុក (អាហ្សើរ)របស់គេថាៈ ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ. ហេតុអ្វីបានជាឪពុកគោរព សក្ការៈចំពោះអ្វីដែលស្ដាប់មិនឮ និងមើលមិនឃើញ ហើយនិងមិន អាចផ្ដល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់ឪពុកទាល់តែសោះនោះ?

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ ពិតប្រាកដណាស់ ចំណេះដឹងខ្លះ(ពី អល់ឡោះ)បានមកដល់ខ្ញុំ ដែលវាមិនបានមកដល់លោកឪពុក។ ដូចេ្នះ សូមលោកឪពុកធ្វើតាមខ្ញុំចុះ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញលោកឪពុកនូវ មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ. សូមលោកឪពុកកុំគោរពសក្ការៈទៅចំពោះ ស្ហៃតន។ ពិតប្រាកដណាស់ ស្ហៃតនគឺជាអ្នកដែលបានប្រឆាំងនឹង ម្ចាស់មហាសប្បុរស។

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ. ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំខ្លាចទារុណកម្មពីម្ចាស់ មហាសប្បុរសត្រូវទៅលើលោកឪពុក ហើយលោកឪពុកនឹងក្លាយជា មិត្ដភក្ដិរបស់ស្ហៃតន(នៅក្នុងឋាននរក)។