مُهۡطِعِينَ

مُقۡنِعِي

رُءُوسِهِمۡ

لَا

يَرۡتَدُّ

إِلَيۡهِمۡ

طَرۡفُهُمۡۖ

وَأَفۡـِٔدَتُهُمۡ

هَوَآءٞ

٤٣

(Ошол күндө) алар баштары ойдо көтөрүлгөн абалда (эсеп бергени) чуркап барышат. Көздөрү (катып калгандан улам) өздөрүнө кайтпайт жана ичтери көңдөй.[1] ¹