قَالُواْ

يَٰلُوطُ

إِنَّا

رُسُلُ

رَبِّكَ

لَن

يَصِلُوٓاْ

إِلَيۡكَۖ

فَأَسۡرِ

بِأَهۡلِكَ

بِقِطۡعٖ

مِّنَ

ٱلَّيۡلِ

وَلَا

يَلۡتَفِتۡ

مِنكُمۡ

أَحَدٌ

إِلَّا

ٱمۡرَأَتَكَۖ

إِنَّهُۥ

مُصِيبُهَا

مَآ

أَصَابَهُمۡۚ

إِنَّ

مَوۡعِدَهُمُ

ٱلصُّبۡحُۚ

أَلَيۡسَ

ٱلصُّبۡحُ

بِقَرِيبٖ

٨١

Улар: «Эй Лут, биз Роббингнинг элчиларимиз, булар сенга ҳаргиз тега олмаслар. Бас, кечанинг бир бўлагида аҳлинг ила юргин ва сизлардан хотинингдан бошқа ҳеч ким ўгирилмасин. Чунки, уларга етадиган мусийбат у(аёл)гада етгувчидир. Уларга тайин қилинган вақт субҳдир. Субҳ яқин эмасми?!» – дедилар.