فَلَمَّا

رَأَوۡاْ

بَأۡسَنَا

قَالُوٓاْ

ءَامَنَّا

بِٱللَّهِ

وَحۡدَهُۥ

وَكَفَرۡنَا

بِمَا

كُنَّا

بِهِۦ

مُشۡرِكِينَ

٨٤

Ал эми, качан Биздин азапты (өз көздөрү менен) көргөндө гана «Аллахтын жалгыз Өзүнө ыйман келтирдик! Аллахка шерик кошкон «кудайларыбыздан» кайттык!» деп (кокуйлап) калышты.