وَلَقَدۡ

أَرۡسَلۡنَا

رُسُلٗا

مِّن

قَبۡلِكَ

مِنۡهُم

مَّن

قَصَصۡنَا

عَلَيۡكَ

وَمِنۡهُم

مَّن

لَّمۡ

نَقۡصُصۡ

عَلَيۡكَۗ

وَمَا

كَانَ

لِرَسُولٍ

أَن

يَأۡتِيَ

بِـَٔايَةٍ

إِلَّا

بِإِذۡنِ

ٱللَّهِۚ

فَإِذَا

جَآءَ

أَمۡرُ

ٱللَّهِ

قُضِيَ

بِٱلۡحَقِّ

وَخَسِرَ

هُنَالِكَ

ٱلۡمُبۡطِلُونَ

٧٨

Kami nagpadala ug mga Mensahero una kanimo (Oh Muhammad): Ang uban kanila nga mao kadtong giasoy kanimo sa ilang mga sugilanon, ug adunay uban nga Kami wala mag-asoy kanimo sa ilang mga sugilanon, ug walay bisan kinsa nga Mensahero nga magdala ug usa ka Timaan gawas nga uban sa pagtugot sa Allāh, apan sa diha nga ang Kamandoan sa Allāh moabut, ang butang pagahukman sa kamatuoran, ug ang mga sumusunod sa kabakakan maanaa sa hingpit nga pagkawala.