وَقَالُوْا

قُلُوْبُنَا

فِیْۤ

اَكِنَّةٍ

مِّمَّا

تَدْعُوْنَاۤ

اِلَیْهِ

وَفِیْۤ

اٰذَانِنَا

وَقْرٌ

وَّمِنْ

بَیْنِنَا

وَبَیْنِكَ

حِجَابٌ

فَاعْمَلْ

اِنَّنَا

عٰمِلُوْنَ

۟

„Срцата наши“ – говорат тие – „се под прекривките, далеку од тоа кон што ти нè повикуваш, а ушите наши се глуви за тоа, а помеѓу нас и тебе има преграда, па ти работи, и ние ќе работиме.“