فَرِحَ

ٱلۡمُخَلَّفُونَ

بِمَقۡعَدِهِمۡ

خِلَٰفَ

رَسُولِ

ٱللَّهِ

وَكَرِهُوٓاْ

أَن

يُجَٰهِدُواْ

بِأَمۡوَٰلِهِمۡ

وَأَنفُسِهِمۡ

فِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَقَالُواْ

لَا

تَنفِرُواْ

فِي

ٱلۡحَرِّۗ

قُلۡ

نَارُ

جَهَنَّمَ

أَشَدُّ

حَرّٗاۚ

لَّوۡ

كَانُواْ

يَفۡقَهُونَ

٨١

Sila (mga tigpaka-aron ingnon) nga nagpabilin (hinuon sa pag-adto sa Tabuk nga adunay tahas sa pakiggubat) nanagkalipay nga sila nagpabilin (sa ilang puloy-anan ug wala miuban) sa Sinugo sa Allah ug midumili nga makiggubat pinaagi sa ilang mga bahandi ug ilang kinabuhi ngadto sa Dalan sa Allah; ug sila miingon: “Ayaw kamo pangadto sa init.” Isulti: “Labaw nga hilabihan ang init sa Kalayo sa Imperno, kun ila lang nasabtan!”