اَلَمْ

یَاْتِهِمْ

نَبَاُ

الَّذِیْنَ

مِنْ

قَبْلِهِمْ

قَوْمِ

نُوْحٍ

وَّعَادٍ

وَّثَمُوْدَ ۙ۬

وَقَوْمِ

اِبْرٰهِیْمَ

وَاَصْحٰبِ

مَدْیَنَ

وَالْمُؤْتَفِكٰتِ ؕ

اَتَتْهُمْ

رُسُلُهُمْ

بِالْبَیِّنٰتِ ۚ

فَمَا

كَانَ

اللّٰهُ

لِیَظْلِمَهُمْ

وَلٰكِنْ

كَانُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

یَظْلِمُوْنَ

۟

Zar do njih nije doprla vijest o onima prije njih: o narodu Nuhovu, i o Adu, i o Semudu, i o narodu Ibrahimovom, i o stanovnicima Medjena, i o onima čija su naselja prevrnuta? Poslanici su im njihovi jasne dokaze donosili i Allah im nije učinio nikakav zulum, nego su oni sami sebi zulum činili.