اَلَمْ

یَاْتِهِمْ

نَبَاُ

الَّذِیْنَ

مِنْ

قَبْلِهِمْ

قَوْمِ

نُوْحٍ

وَّعَادٍ

وَّثَمُوْدَ ۙ۬

وَقَوْمِ

اِبْرٰهِیْمَ

وَاَصْحٰبِ

مَدْیَنَ

وَالْمُؤْتَفِكٰتِ ؕ

اَتَتْهُمْ

رُسُلُهُمْ

بِالْبَیِّنٰتِ ۚ

فَمَا

كَانَ

اللّٰهُ

لِیَظْلِمَهُمْ

وَلٰكِنْ

كَانُوْۤا

اَنْفُسَهُمْ

یَظْلِمُوْنَ

۟

Məgər onlara özlərindən əvvəlkilərin – Nuh qövmünün, Ad və Səmud (tayfalarının), İbrahim qövmünün, Mədyən əhalisinin və alt-üst edilmiş kəndin – (Lut tayfasının) xəbərləri gəlib çatmadımı? Peyğəmbərləri onlara açıq-aydın dəlillər gətirmişdilər. Allah onlara zülm etmədi, lakin onlar özləri özlərinə zülm edirdilər.