۞ إِنَّمَا

ٱلصَّدَقَٰتُ

لِلۡفُقَرَآءِ

وَٱلۡمَسَٰكِينِ

وَٱلۡعَٰمِلِينَ

عَلَيۡهَا

وَٱلۡمُؤَلَّفَةِ

قُلُوبُهُمۡ

وَفِي

ٱلرِّقَابِ

وَٱلۡغَٰرِمِينَ

وَفِي

سَبِيلِ

ٱللَّهِ

وَٱبۡنِ

ٱلسَّبِيلِۖ

فَرِيضَةٗ

مِّنَ

ٱللَّهِۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

٦٠

Àwọn tí ọrẹ (Zakāh) wà fún ni àwọn aláìní, àwọn mẹ̀kúnnù,[1] àwọn òṣìṣẹ́ Zakāh, àwọn tí ọkàn wọn fẹ́ gba ’Islām (ìyẹn àwọn tí wọ́n fẹ́ fi fa ọkàn wọn mọ́ra sínú ẹ̀sìn), àwọn ẹrú (fún gbígba òmìnira), àwọn onígbèsè, àwọn tó wà lójú ogun (ẹ̀sìn) Allāhu àti onírìn-àjò (tí agara dá). Ọ̀ran-anyàn ni láti ọ̀dọ̀ Allāhu. Allāhu sì ni Onímọ̀, Ọlọ́gbọ́n. ¹