وَلَوۡ

أَنَّهُمۡ

رَضُواْ

مَآ

ءَاتَىٰهُمُ

ٱللَّهُ

وَرَسُولُهُۥ

وَقَالُواْ

حَسۡبُنَا

ٱللَّهُ

سَيُؤۡتِينَا

ٱللَّهُ

مِن

فَضۡلِهِۦ

وَرَسُولُهُۥٓ

إِنَّآ

إِلَى

ٱللَّهِ

رَٰغِبُونَ

٥٩

Àti pé (ìbá lóore fún wọn) tí ó bá jẹ́ pé dájúdájú wọ́n yọ́nú sí ohun tí Allāhu àti Òjíṣẹ́ Rẹ̀ fún wọn, kí wọ́n sì sọ pé: “Allāhu tó wa. Allāhu yó sì fún wa nínú oore àjùlọ Rẹ̀ àti pé Òjíṣẹ́ Rẹ̀ (sì máa pín ọrẹ)[1], dájúdájú ọ̀dọ̀ Allāhu sì ni àwa ń wá oore sí.” ¹