وَمَا

كَانَ

ٱسۡتِغۡفَارُ

إِبۡرَٰهِيمَ

لِأَبِيهِ

إِلَّا

عَن

مَّوۡعِدَةٖ

وَعَدَهَآ

إِيَّاهُ

فَلَمَّا

تَبَيَّنَ

لَهُۥٓ

أَنَّهُۥ

عَدُوّٞ

لِّلَّهِ

تَبَرَّأَ

مِنۡهُۚ

إِنَّ

إِبۡرَٰهِيمَ

لَأَوَّٰهٌ

حَلِيمٞ

١١٤

Walang iba ang paghingi ng tawad ni Abraham para sa ama niya kundi dala ng isang kapangakuang ipinangako niya roon;, ngunit noong luminaw para sa kanya na iyon ay isang kaaway kay Allāh, nagpawalang-kaugnayan siya roon. Tunay na si Abraham ay talagang palataghoy, matimpiin.