وَإِذۡ

أَسَرَّ

ٱلنَّبِيُّ

إِلَىٰ

بَعۡضِ

أَزۡوَٰجِهِۦ

حَدِيثٗا

فَلَمَّا

نَبَّأَتۡ

بِهِۦ

وَأَظۡهَرَهُ

ٱللَّهُ

عَلَيۡهِ

عَرَّفَ

بَعۡضَهُۥ

وَأَعۡرَضَ

عَنۢ

بَعۡضٖۖ

فَلَمَّا

نَبَّأَهَا

بِهِۦ

قَالَتۡ

مَنۡ

أَنۢبَأَكَ

هَٰذَاۖ

قَالَ

نَبَّأَنِيَ

ٱلۡعَلِيمُ

ٱلۡخَبِيرُ

٣

Bir zaman Peyğəmbər öz zövcələrindən birinə (Hafsaya sirr olaraq bir) söz söylədi. O da (Hafsa da) bunu (Aişəyə) xəbər verdikdə və Allah da bunu ona (Peyğəmbərə) aşkar etdikdə, o (Peyğəmbər), bunun bir qismini (Hafsaya) bildirdi, digər bir qismini bildirməkdən isə vaz keçdi. (Peyğəmbər) bunu ona (Hafsaya) bildirdikdə o dedi: “Bunu sənə kim xəbər verdi?” O da: “Bunu mənə (hər şeyi) Bilən, (hər şeydən) Xəbərdar olan (Allah) xəbər verdi!”– dedi.