وَمَرْیَمَ

ابْنَتَ

عِمْرٰنَ

الَّتِیْۤ

اَحْصَنَتْ

فَرْجَهَا

فَنَفَخْنَا

فِیْهِ

مِنْ

رُّوْحِنَا

وَصَدَّقَتْ

بِكَلِمٰتِ

رَبِّهَا

وَكُتُبِهٖ

وَكَانَتْ

مِنَ

الْقٰنِتِیْنَ

۟۠

I Merjemu, kćer Imranovu, koja je nevinost svoju sačuvala, pa smo u nju duha Svog udahnuli, i ona je u riječi Gospodara svoga i knjige Njegove povjerovala i od onih koji su pokorni bila.