وَلَوۡ

شِئۡنَا

لَأٓتَيۡنَا

كُلَّ

نَفۡسٍ

هُدَىٰهَا

وَلَٰكِنۡ

حَقَّ

ٱلۡقَوۡلُ

مِنِّي

لَأَمۡلَأَنَّ

جَهَنَّمَ

مِنَ

ٱلۡجِنَّةِ

وَٱلنَّاسِ

أَجۡمَعِينَ

١٣

Агар хоҳлаганимизда, ҳар бир жонга ўз ҳидоятини берар эдик. Лекин Мендан: «Албатта, жаҳаннамни жинлар ва одамларни жамлаб тўлдирурман», деган сўз ҳақ бўлди.¹