37. Surah As-Saffat, Albanian Translation

Dhe nxituesit, që me nxitim shtyjnë.

Dhe pasha lexuesit, që lexojnë përkujtimin.

Është e vërtetë se Zoti juaj është vetëm Një.

Zot i qiejve dhe i tokës e çka ka mes tyre dhe Zot i lindjeve (të yjeve).

Vërtetë, Ne kemi stolisur qiellin më të afërt (të dynjasë) me bukurinë e yjeve.

Dhe me mbrojtje prej çdo djalli të prishur.

Ashtu që nuk mund të përgjojnë parinë më të lartë (engjëjt më të zgjedhur), pse gjuhen me shkëndija nga të gjitha anët.

Ata janë të përzënë dhe do të kenë një dënim të përhershëm.

Përveç atij që rrëmben vrullshëm, po atë e ndjek ylli që e djeg.

Ti pra, pyeti ata (idhujtarët): a janë ata krijesë më e fortë, apo çka Ne krijuam. Ne i krijuam ata prej një balte që ngjitet.

Por ti je i habitur, e ata tallen.

E kur këshillohen, ata nuk marrin parasysh këshillën.

E kur shohin ndonjë mrekulli, ata nxitin në përqeshje.

Dhe thanë: “Ky (Kur’ani) nuk është tjetër vetëmn se magji e kulluar.

A, pasi të vdesim ne, të bëhemi dhe e eshtra të kalbur a do të ringjallemi?

A edhe të parët tanë të herëshëm?

thuaj: “Po, bile ju do të jeni të nënçmuar!”

Ajo do të jetë vetëm një britmë, kur që, ata të ngritur shikojnë.

E thonë: “O, të mjerët ne, kjo është dita e gjykimit!”

Kjo është dita e ndasisë që ju e konsideruat rrenë.

Tuboni ata që ishin zullumqarë, shoqërinë e tyre dhe ata që i adhuruan.

(adhuruan) Pos All-llahut, orientoni rrugës së xhehimit!

Ndalni ata, sepse do të merren në përgjegjësi.

Çka keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?

E, ata sot janë dorëzuar në tërësi.

E kthehen e ia hedhin përgjegjësinë njëri-tjetrit.

(Të shtypurit) u thonë (atyre të parëve): “Ju ishit që na vinit neve nga ana e djathtë (na pengonit pre së vërtetës).

Ata (paria) u thonë: “Jo, ju vetë nuk ishit besimtarë.

Ne nuk kemi pasur ndonjë pushtet ndaj jush, por ju vetë ishit që nuk respektuat (porositë e Zotit).

E, ajo thënia (premtimi) e Zotit tonë u vërtetua kundër nesh, e s’ka dyshim se ne po e shijojmë (dënimin).

Ne u ofruam juve rrugën e humbjes, ashtu sikurse edhe vetë ishim të humbur.

Dhe atë ditë ata do të jenë në dënim të përbashkët.

Kështu Ne veprojmë me kriminelët.

Për arsye se kur u thuhej atyre: “Nuk ka Zottjetër përveç All-llahut, ata e mbanin veten lart.

Dhe thoshin: “A do t’i braktisim ne zotat tanë për një poet të çmendur?”

Jo, (nuk është çka thonë ata) por ai u solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit e parë.

Ju, pa tjetër do të përjetoni dënimin më të ashpër.

Dhe nuk ndëshkoheni për tjetër, përveç për atë që vepruat.

Me përjashtim të robëve të All-llahut që ishin të sinqertë,

Të tillët janë ata që kanë furnizim të dalluar,

Pemë të llojllojshme, ata janë të nderuar,

Në Xhennete të begatshme,

Të mbështetur në kolltukë me fytyrë nga njëri-tjetri,

Atyre u bëhrt shërbim me gota (me verë) nga burmi,

E barshë (vera), që ka shije për ata që e pinë,

Prej asaj nuk ka dhembje koke, e as që ata do të dehen nga ajo,

E pranë tyre janë (hyritë) symëdhatë me shikim të pëulur,

Sikur ato të jenë inxhi e paprekur (ve e ruajtur).

I qasen njëri-tjetrit e bisedojnë,

Prej tyre njëri flet e thotë: “Unë kam pasur njëfarë miku,

thoshte: “A je ti pre atyre që besojnë se

Kur të jemi të vdekur, të jemi bërë dhe e eshtra të kalbur, do të jemi të shpërblyer për vepra?”