37. Surah As-Saffat, Dari Translation

قسم به آن فرشته‌هایی که (شیاطین را) سخت می‌رانند.

قسم به آن گروه فرشته‌ها که ذكر الله (قرآن) را تلاوت می‌کنند.

بی‌شک که معبود شما یگانه است.

پروردگار آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن دو است، و پروردگار مشرقها (و مغرب‌ها) است.

البته ما آسمان پایین (به شما) را به زینت ستارگان آراسته‌ایم.

و آن را از هر شیطان سرکش به خوبی حفظ کرده‌ایم.

آنان نمی‌توانند به (اسرار) عالم بالا گوش فرا دهند بلکه از هر سو به آنان (شهاب) پرتاب می‌شود.

تا رانده شوند. و برای آنها عذاب دائمی است.

مگر اینکه شیطانی به سرعت (خبری) را برباید که شعلۀ سوزنده او را دنبال (و نابود) می‌کند.

پس از ایشان بپرس که آیا آفرینش آنان دشوارتر است یا آفرینش چیزهایی که (در کائنات) آفریده ایم؟ بدون شک ما آنان را از گل چسپنده آفریده‌ایم.

بلکه تعجب می‌کنی (از انکار ایشان) و ایشان مسخره می‌کنند.

و چون اندرز داده شوند، عبرت نمی‌گیرند.

و چون معجزه‌ای را ببینند به آن تمسخر می‌کنند.

و گفتند: این جز جادویی آشکار نیست.

آیا وقتی مردیم (و تبدیل به) خاک و استخوانهای پوسیده شدیم، (دوباره) برانگیخته خواهیم شد؟

و آیا پدران پیشین ما نیز (زنده خواهند شد).

بگو: آری (همۀ شما زنده می‌شوید) در حالیکه شما ذلیل خواهید بود.

همانا (قیامت) یک صدای مرگبار است، پس ناگهان آنان (صحنۀ قيامت را) می‌نگرند.

و می‌گویند: وای بر ما این روز جزاست؟!

(به آنها گفته می‌شود بلی،) این همان روز جدایی (حق از باطل) است که آن را دروغ می‌پنداشتید.

(ندا می‌آید) ظالمان را با همراهان‌شان (و) با آنچه می‌پرستیدند، جمع کنید.

غیر از الله (هر چه را پرستش می‌کردند) پس آنان را به راه دوزخ راهنمایی کنید.

و آنان را متوقف کنید زیرا که آنها مورد بازخواست قرار می‌گیرند.

شما را چه شده که یکدیگر را مدد نمی‌کنید؟

بلکه آنان امروز تسلیم‌اند.

و بعضی از آنان به بعضی دیگر روی کرده و از همدیگر می‌پرسند.

(پیروان) می‌گویند: شما بودید که با قهر و غلبه به‌سوی ما می‌آمدید.

(پیشوایان) گویند: بلکه (کوتاهی از خودتان بود و) مؤمن نبودید.

و ما هیچ سلطه و غلبه بر شما نداشتیم بلکه شما خود قوم سرکش بودید.

پس وعدۀ (عذاب) پروردگار ما بر ما لازم شد، بی‌گمان ما چشنده (طعم عذاب) خواهیم بود.

چون ما خود گمراه بودیم پس شما را هم گمراه کردیم.

پس یقینا آنها (همه) در آن روز در عذاب شریک‌اند.

ما این چنین با مجرمان می‌کنیم.

آنان چنان بودند که چون به آنان گفته می‌شد: معبود برحق جز الله (یگانه) نیست، تکبر می‌ورزیدند.

و می‌گفتند: آیا معبودهای خود را به خاطر (سخن) شاعری دیوانه ترک گوییم؟

(شاعر و دیوانه نیست) بلکه حق را آورده و پیغمبران را تصدیق کرده است.

شما حتما عذاب دردناک را خواهید چشید.

و جز (در برابر) آنچه می‌کردید، سزا داده نمی‌شوید.

به جز بندگان مخلص الله.

ایشان روزی معلوم و خاص دارند.

(برایشان انواع) میوه‌ها است و ایشان گرامی‌اند.

در باغ‌های پر نعمت (بهشت).

بر تختها روبروی یکدیگر (نشسته اند).

بر آنان جامی از شراب ناب گردانیده شود.

که سفید رنگ و لذت بخش است برای نوشندگان.

نه در آن زوال عقل است و نه از نوشیدن آن مست می‌شوند.

و در نزدشان زنان بزرگ چشم که دیده از غیر می‌بندند خواهند بود.

(از شدت سفیدی) گویا آنان تخم‌های (شتر مرغ) هستند که (در زیر پروبال آن) پنهان شده‌اند.

پس بعضی رو به بعضی دیگر می‌کنند و از یکدیگر می‌پرسند.

گوینده‌ای از آنان می‌گوید: البته من همنشینی داشتم.

که می‌گفت: آیا تو (به روز آخرت) از باور کنندگان هستی؟

آیا چون بمیریم و به خاک و استخوان‌ها تبدیل شویم (دوباره زنده شده) سزا و جزا می‌بینیم؟