وَٱلۡقَوَٰعِدُ

مِنَ

ٱلنِّسَآءِ

ٱلَّٰتِي

لَا

يَرۡجُونَ

نِكَاحٗا

فَلَيۡسَ

عَلَيۡهِنَّ

جُنَاحٌ

أَن

يَضَعۡنَ

ثِيَابَهُنَّ

غَيۡرَ

مُتَبَرِّجَٰتِۭ

بِزِينَةٖۖ

وَأَن

يَسۡتَعۡفِفۡنَ

خَيۡرٞ

لَّهُنَّۗ

وَٱللَّهُ

سَمِيعٌ

عَلِيمٞ

٦٠

Ug (mahitungod sa) mga babaye nga tigulang na, nga wala na maghandom sa pagminyo, dili sala alang kanila kung ilang tangtangon ang ilang (panggawas) nga mga bisti (sama sa kupo o tabon sa nawong), sa pamaagi nga dili aron sa pagpakita sa ilang mga dayandayan (nga gitagoan, sama sa kulintas, pulseras, o pulseras sa buolbuol); apan ang paglikay (sa pagbuhat sa ingon, pinaagi sa dili pagtangtang sa ilang panggawas nga bisti) mas maayo alang kanila; ug ang Allah mao ang Hingpit Nakadungog, Hingpit Nasayod.