وَيَقُولُونَ

طَاعَةٞ

فَإِذَا

بَرَزُواْ

مِنۡ

عِندِكَ

بَيَّتَ

طَآئِفَةٞ

مِّنۡهُمۡ

غَيۡرَ

ٱلَّذِي

تَقُولُۖ

وَٱللَّهُ

يَكۡتُبُ

مَا

يُبَيِّتُونَۖ

فَأَعۡرِضۡ

عَنۡهُمۡ

وَتَوَكَّلۡ

عَلَى

ٱللَّهِۚ

وَكَفَىٰ

بِٱللَّهِ

وَكِيلًا

٨١

Улар, итоат, дерлар. Ҳузурингдан чиққач эса, бир тоифалари айтганингдан бошқага хуфёна тил бириктирарлар. Аллоҳ хуфёна тил бириктирган нарсаларини ёзиб қўядир. Бас, улардан юз ўгир ва Аллоҳга таваккал қил. Вакилликка Аллоҳнинг Ўзи кифоя қилур.¹