أَلَمۡ

تَرَ

إِلَى

ٱلَّذِينَ

قِيلَ

لَهُمۡ

كُفُّوٓاْ

أَيۡدِيَكُمۡ

وَأَقِيمُواْ

ٱلصَّلَوٰةَ

وَءَاتُواْ

ٱلزَّكَوٰةَ

فَلَمَّا

كُتِبَ

عَلَيۡهِمُ

ٱلۡقِتَالُ

إِذَا

فَرِيقٞ

مِّنۡهُمۡ

يَخۡشَوۡنَ

ٱلنَّاسَ

كَخَشۡيَةِ

ٱللَّهِ

أَوۡ

أَشَدَّ

خَشۡيَةٗۚ

وَقَالُواْ

رَبَّنَا

لِمَ

كَتَبۡتَ

عَلَيۡنَا

ٱلۡقِتَالَ

لَوۡلَآ

أَخَّرۡتَنَآ

إِلَىٰٓ

أَجَلٖ

قَرِيبٖۗ

قُلۡ

مَتَٰعُ

ٱلدُّنۡيَا

قَلِيلٞ

وَٱلۡأٓخِرَةُ

خَيۡرٞ

لِّمَنِ

ٱتَّقَىٰ

وَلَا

تُظۡلَمُونَ

فَتِيلًا

٧٧

(О, Мухаммад!) Тиги кишилерди(н коркоктугун) карабайсыңбы? Аларга (Меккеде) “Согуштан колуңарды тарткыла, намазыңарды окуп, зекет берип (тынч) жүргүлө” - деп айтылганда (“Бул өкүмгө кошумча жихад кылууга да буйрук берилсе экен. Аллахтын душмандарынан өч алсак” деп, жихадды самап жүрүшкөн. Кийин) аларга (мушриктерге каршы) согуш парз кылынган кезде, капыстан алардын арасындагы бир жамаат, адамдардан (мушриктерден) Аллахтан корккондой жана андан да катуурак коркуп кетишти жана: “О, Раббибиз! Эмнеге согушту парз кылдың экен? Бизге (согушту) жакынкы мөөнөттөргө чейин кечиктире турсаң болбойт беле?” - дешти. Сен аларга: “Дүйнө пайдалары аз гана. Такыба кишилер үчүн Акырет жакшы жана силерге (ал жерде) данектин чел кабыгынча да залым кылынбайт” - деп айткын.