فَكَيۡفَ

إِذَآ

أَصَٰبَتۡهُم

مُّصِيبَةُۢ

بِمَا

قَدَّمَتۡ

أَيۡدِيهِمۡ

ثُمَّ

جَآءُوكَ

يَحۡلِفُونَ

بِٱللَّهِ

إِنۡ

أَرَدۡنَآ

إِلَّآ

إِحۡسَٰنٗا

وَتَوۡفِيقًا

٦٢

Энди ўзларининг қилмишлари сабабли уларга бирон мусибат етса, шундан кейин сизнинг ҳузурингизга келишиб: «Биз фақат яхшиликни ва орани ўнглашни истаган эдик, холос», деб қасам ичишлари қандоқ бўлди?