مِنَ

الَّذِیْنَ

هَادُوْا

یُحَرِّفُوْنَ

الْكَلِمَ

عَنْ

مَّوَاضِعِهٖ

وَیَقُوْلُوْنَ

سَمِعْنَا

وَعَصَیْنَا

وَاسْمَعْ

غَیْرَ

مُسْمَعٍ

وَّرَاعِنَا

لَیًّا

بِاَلْسِنَتِهِمْ

وَطَعْنًا

فِی

الدِّیْنِ ؕ

وَلَوْ

اَنَّهُمْ

قَالُوْا

سَمِعْنَا

وَاَطَعْنَا

وَاسْمَعْ

وَانْظُرْنَا

لَكَانَ

خَیْرًا

لَّهُمْ

وَاَقْوَمَ ۙ

وَلٰكِنْ

لَّعَنَهُمُ

اللّٰهُ

بِكُفْرِهِمْ

فَلَا

یُؤْمِنُوْنَ

اِلَّا

قَلِیْلًا

۟

Gikan kanila nga mga Hudeyo (adunay mga tawo nga) nag-usab sa mga pulong gikan sa (hustong) kahulogan niini ug nag-ingon: 'kami makadungog ug kami mosupak,' ug 'Paminaw (kanamo) apan ikaw dili paminawon,' ug 'Raina,' ilang gituis (ang pulong) sa ilang mga dila ug giyagayagaan ang relihiyon (Islam); ug kon sila miingon pa (unta): ‘Kami nakadungog ug kami mituman,’ ug ‘Unẓurna’, kini mas maayo unta alang kanila ug mas matarong; apan gitunglo sila sa Allah tungod sa ilang pagkawalay pagtuo, busa dili sila motuo gawas sa pipila (kanila).