يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُواْ

لَا

تَقۡرَبُواْ

ٱلصَّلَوٰةَ

وَأَنتُمۡ

سُكَٰرَىٰ

حَتَّىٰ

تَعۡلَمُواْ

مَا

تَقُولُونَ

وَلَا

جُنُبًا

إِلَّا

عَابِرِي

سَبِيلٍ

حَتَّىٰ

تَغۡتَسِلُواْۚ

وَإِن

كُنتُم

مَّرۡضَىٰٓ

أَوۡ

عَلَىٰ

سَفَرٍ

أَوۡ

جَآءَ

أَحَدٞ

مِّنكُم

مِّنَ

ٱلۡغَآئِطِ

أَوۡ

لَٰمَسۡتُمُ

ٱلنِّسَآءَ

فَلَمۡ

تَجِدُواْ

مَآءٗ

فَتَيَمَّمُواْ

صَعِيدٗا

طَيِّبٗا

فَٱمۡسَحُواْ

بِوُجُوهِكُمۡ

وَأَيۡدِيكُمۡۗ

إِنَّ

ٱللَّهَ

كَانَ

عَفُوًّا

غَفُورًا

٤٣

Эй, иймон келтирганлар! Маст ҳолингизда — то айтаётган гапингизни биладиган бўлмагунингизча — намозга яқинлашманг ва жунуб ҳолингизда ҳам, то ғусл қилмагунингизча. Магар йўлдан ўтувчи бўлса, майли. Агар бемор ёки сафарда бўлсангиз ёки сиздан бирингиз таҳоратхонадан келса ёхуд аёлларга яқинлашган бўлсангиз-у, сув топа олмасангиз, покиза тупроқ-ла таяммум қилинг. Бас, юзингизга ва қўлларингизга масҳ тортинг. Албатта, Аллоҳ афв этувчи ва мағфират қилувчи Зотдир.¹