۞ وَلَكُمۡ

نِصۡفُ

مَا

تَرَكَ

أَزۡوَٰجُكُمۡ

إِن

لَّمۡ

يَكُن

لَّهُنَّ

وَلَدٞۚ

فَإِن

كَانَ

لَهُنَّ

وَلَدٞ

فَلَكُمُ

ٱلرُّبُعُ

مِمَّا

تَرَكۡنَۚ

مِنۢ

بَعۡدِ

وَصِيَّةٖ

يُوصِينَ

بِهَآ

أَوۡ

دَيۡنٖۚ

وَلَهُنَّ

ٱلرُّبُعُ

مِمَّا

تَرَكۡتُمۡ

إِن

لَّمۡ

يَكُن

لَّكُمۡ

وَلَدٞۚ

فَإِن

كَانَ

لَكُمۡ

وَلَدٞ

فَلَهُنَّ

ٱلثُّمُنُ

مِمَّا

تَرَكۡتُمۚ

مِّنۢ

بَعۡدِ

وَصِيَّةٖ

تُوصُونَ

بِهَآ

أَوۡ

دَيۡنٖۗ

وَإِن

كَانَ

رَجُلٞ

يُورَثُ

كَلَٰلَةً

أَوِ

ٱمۡرَأَةٞ

وَلَهُۥٓ

أَخٌ

أَوۡ

أُخۡتٞ

فَلِكُلِّ

وَٰحِدٖ

مِّنۡهُمَا

ٱلسُّدُسُۚ

فَإِن

كَانُوٓاْ

أَكۡثَرَ

مِن

ذَٰلِكَ

فَهُمۡ

شُرَكَآءُ

فِي

ٱلثُّلُثِۚ

مِنۢ

بَعۡدِ

وَصِيَّةٖ

يُوصَىٰ

بِهَآ

أَوۡ

دَيۡنٍ

غَيۡرَ

مُضَآرّٖۚ

وَصِيَّةٗ

مِّنَ

ٱللَّهِۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَلِيمٞ

١٢

Сизларга хотинларингиз қолдирган меросдан — агар улардан фарзанд қолмаган бўлса — ярми тегур. Агар уларнинг фарзандлари қолган бўлса, сизларга уларнинг меросидан тўртдан бири тегур. (Бу тақсимотлар) марҳума қилган васият ва унинг қарзлари адо этилгандан кейин бўлур. Уларга (хотинларингизга) сизлар қолдирган меросдан — агар сизлардан фарзанд қолмаган бўлса — тўртдан бири тегур. Агар сизларнинг фарзандингиз қолган бўлса, уларга сизнинг меросингиздан саккиздан бири тегур. (Бу тақсимотлар) сизлар қилган васият ва қарзларингиз адо қилингандан кейин бўлур. Агар мероси қолаётган эркак ёки аёлнинг отаси ҳам, онаси ҳам бўлмай, (она томонидан) бир ака ёки укаси ёхуд бир опа ёки синглиси қолган бўлса, уларнинг икковидан ҳар бирига олтидан бир тегур. Энди агар улар бирдан ортиқ бўлсалар, улар мероснинг учдан бир ҳиссасига тенг шерик бўлурлар. (Бу тақсимотлар) меросхўрларга зарар етказмайдиган ҳолда қилинган васият ва қарзлар адо қилингандан кейин бўлур. (Бу ҳукмлар) Аллоҳ томонидан бўлган амр-фармондир. Аллоҳ Билгувчи ва Ҳалимдир.