فَتَبَسَّمَ

ضَاحِكٗا

مِّن

قَوۡلِهَا

وَقَالَ

رَبِّ

أَوۡزِعۡنِيٓ

أَنۡ

أَشۡكُرَ

نِعۡمَتَكَ

ٱلَّتِيٓ

أَنۡعَمۡتَ

عَلَيَّ

وَعَلَىٰ

وَٰلِدَيَّ

وَأَنۡ

أَعۡمَلَ

صَٰلِحٗا

تَرۡضَىٰهُ

وَأَدۡخِلۡنِي

بِرَحۡمَتِكَ

فِي

عِبَادِكَ

ٱلصَّٰلِحِينَ

١٩

Анын сөзүнө Сулайман жылмайып күлдү да, (дуба кылып, мындай) деди: «Оо, Раббим! Мага жана ата-энеме берген жакшылыктарыңа шүгүр кылууга жана Өзүң ыраазы боло турган иштерди аткарууга мени жөндөмдүү кыл жана жакшы, ыймандуу пенделериңдин катарында Өз ырайымыңдын астына киргиз!».