وَيَجۡعَلُونَ

لِلَّهِ

مَا

يَكۡرَهُونَۚ

وَتَصِفُ

أَلۡسِنَتُهُمُ

ٱلۡكَذِبَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلۡحُسۡنَىٰۚ

لَا

جَرَمَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلنَّارَ

وَأَنَّهُم

مُّفۡرَطُونَ

٦٢

Ёқтирмаган нарсаларини Аллоҳники қилурлар. Тиллари эса, ёлғондан ўзларига гўзал (оқибат) бўлишини васф қилур. Шак-шубҳа йўқки, уларга дўзах бўлур ва унга ташланурлар.