وَيَجۡعَلُونَ

لِلَّهِ

مَا

يَكۡرَهُونَۚ

وَتَصِفُ

أَلۡسِنَتُهُمُ

ٱلۡكَذِبَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلۡحُسۡنَىٰۚ

لَا

جَرَمَ

أَنَّ

لَهُمُ

ٱلنَّارَ

وَأَنَّهُم

مُّفۡرَطُونَ

٦٢

Олар / мүшріктер / Аллаһқа өздері ұнатпайтынды таңады. Ал, олардың тілдері болса өздеріне жақсылық болады деп өтірікті айтады. Ақиқатында, оларға От / тозақ / болады әрі олар онда тасталып, ұмытылады.