وَقَالَ

ٱلَّذِينَ

أَشۡرَكُواْ

لَوۡ

شَآءَ

ٱللَّهُ

مَا

عَبَدۡنَا

مِن

دُونِهِۦ

مِن

شَيۡءٖ

نَّحۡنُ

وَلَآ

ءَابَآؤُنَا

وَلَا

حَرَّمۡنَا

مِن

دُونِهِۦ

مِن

شَيۡءٖۚ

كَذَٰلِكَ

فَعَلَ

ٱلَّذِينَ

مِن

قَبۡلِهِمۡۚ

فَهَلۡ

عَلَى

ٱلرُّسُلِ

إِلَّا

ٱلۡبَلَٰغُ

ٱلۡمُبِينُ

٣٥

Ширк келтирганлар: «Агар Аллоҳ хоҳлаганида, биз ҳам, ота-боболаримиз ҳам ундан ўзга ҳеч нарсага ибодат қилмас эдик ҳамда Унинг ҳукмисиз бирон нарсани ҳаром қилмаган бўлар эдик», дедилар. Улардан олдингилар ҳам шундай қилганлар. Пайғамбарлар зиммасида фақат очиқ-ойдин етказиш бор, холос.¹