قَالَ

رَبِّ

اِنِّیْ

ظَلَمْتُ

نَفْسِیْ

فَاغْفِرْ

لِیْ

فَغَفَرَ

لَهٗ ؕ

اِنَّهٗ

هُوَ

الْغَفُوْرُ

الرَّحِیْمُ

۟

(ئینجا ده‌سته‌كانی به‌رز كرده‌وه و) وتی: په‌روه‌ردگاره من به‌ڕاستی سته‌مم له خۆم كرد كاتێك له ده‌ستم ده‌رچوو ئه‌و كابرایه‌م كوشت، لێم ببووره و بمبه‌خشه‌، جا خوای میهره‌بانیش لێی خۆشبوو، بێگومان ئه‌و زاتێكی لێخۆشبوو میهره‌بانه.