قَدۡ

كَانَتۡ

لَكُمۡ

أُسۡوَةٌ

حَسَنَةٞ

فِيٓ

إِبۡرَٰهِيمَ

وَٱلَّذِينَ

مَعَهُۥٓ

إِذۡ

قَالُواْ

لِقَوۡمِهِمۡ

إِنَّا

بُرَءَٰٓؤُاْ

مِنكُمۡ

وَمِمَّا

تَعۡبُدُونَ

مِن

دُونِ

ٱللَّهِ

كَفَرۡنَا

بِكُمۡ

وَبَدَا

بَيۡنَنَا

وَبَيۡنَكُمُ

ٱلۡعَدَٰوَةُ

وَٱلۡبَغۡضَآءُ

أَبَدًا

حَتَّىٰ

تُؤۡمِنُواْ

بِٱللَّهِ

وَحۡدَهُۥٓ

إِلَّا

قَوۡلَ

إِبۡرَٰهِيمَ

لِأَبِيهِ

لَأَسۡتَغۡفِرَنَّ

لَكَ

وَمَآ

أَمۡلِكُ

لَكَ

مِنَ

ٱللَّهِ

مِن

شَيۡءٖۖ

رَّبَّنَا

عَلَيۡكَ

تَوَكَّلۡنَا

وَإِلَيۡكَ

أَنَبۡنَا

وَإِلَيۡكَ

ٱلۡمَصِيرُ

٤

Силер үчүн Ибрахимде жана аны менен бирге болгон (ыймандуу) адамдард(ын жашоосунд)а өрнөк бар: Бир кезде алар (каапыр) элдерине «Биздин силерге жана силер сыйынган Аллахтан башка кудайларга тиешебиз жок. Биз силерге каапыр болдук! Эми, биз менен силердин араңарда, качан жеке-жалгыз Аллахка ыйман келтиргениңерге чейин түгөнгүс душманчылык жана жек көрүү жаралды!» деп айтышкан. Бирок, Ибрахимдин атасына карата: «Мен сизге (Аллахтан) кечирим сураймын. Сизге Аллах тарабынан (келе турган азаптан) эч нерсени кайтарууга кудуретим жетпейт» - деген сөзүн (өрнөк кылбагыла).[1] О, Раббибиз! Биз Сага тобокел кылдык, Өзүңө кайттык жана кайтып баруу – Өзүңө гана! ¹