يَٰٓأَيُّهَا

ٱلَّذِينَ

ءَامَنُوٓاْ

إِذَا

جَآءَكُمُ

ٱلۡمُؤۡمِنَٰتُ

مُهَٰجِرَٰتٖ

فَٱمۡتَحِنُوهُنَّۖ

ٱللَّهُ

أَعۡلَمُ

بِإِيمَٰنِهِنَّۖ

فَإِنۡ

عَلِمۡتُمُوهُنَّ

مُؤۡمِنَٰتٖ

فَلَا

تَرۡجِعُوهُنَّ

إِلَى

ٱلۡكُفَّارِۖ

لَا

هُنَّ

حِلّٞ

لَّهُمۡ

وَلَا

هُمۡ

يَحِلُّونَ

لَهُنَّۖ

وَءَاتُوهُم

مَّآ

أَنفَقُواْۚ

وَلَا

جُنَاحَ

عَلَيۡكُمۡ

أَن

تَنكِحُوهُنَّ

إِذَآ

ءَاتَيۡتُمُوهُنَّ

أُجُورَهُنَّۚ

وَلَا

تُمۡسِكُواْ

بِعِصَمِ

ٱلۡكَوَافِرِ

وَسۡـَٔلُواْ

مَآ

أَنفَقۡتُمۡ

وَلۡيَسۡـَٔلُواْ

مَآ

أَنفَقُواْۚ

ذَٰلِكُمۡ

حُكۡمُ

ٱللَّهِ

يَحۡكُمُ

بَيۡنَكُمۡۖ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

١٠

Эй касоне, ки имон овардаед, чун занони мӯъмине, ки муҳоҷират (тарки Ватан) кардаанд, ба наздатон оянд, онҳоро бисанҷед. Худо ба имонашон донотар аст. Пас агар донистед, ки имон овардаанд, назди кофирон бозашон нагардонед. Зеро инҳо бар мардони кофир ҳалол нестанд ва мардони кофир низ бар онҳо ҳалол нестанд. Ва ҳар чӣ он кофирон барои ин гуна занон нафақа кардаанд, бипардозед. Ва агар онҳоро никоҳ кунед ва маҳрашонро бидиҳед, гуноҳе накардаед. Ва занони кофири худро нигоҳ надоред. Ва ҳар чӣ нафақа кардаед, аз мардони кофир бихоҳед ва онҳо низ ҳар чӣ хазина (нафақа) кардаанд, аз шумо бихоҳанд. Ин ҳукми Худост. Худо миёни шумо ҳукм мекунад, ва Ӯ донову ҳаким аст!