یٰۤاَیُّهَا

الَّذِیْنَ

اٰمَنُوْا

لَا

تَتَّخِذُوْا

عَدُوِّیْ

وَعَدُوَّكُمْ

اَوْلِیَآءَ

تُلْقُوْنَ

اِلَیْهِمْ

بِالْمَوَدَّةِ

وَقَدْ

كَفَرُوْا

بِمَا

جَآءَكُمْ

مِّنَ

الْحَقِّ ۚ

یُخْرِجُوْنَ

الرَّسُوْلَ

وَاِیَّاكُمْ

اَنْ

تُؤْمِنُوْا

بِاللّٰهِ

رَبِّكُمْ ؕ

اِنْ

كُنْتُمْ

خَرَجْتُمْ

جِهَادًا

فِیْ

سَبِیْلِیْ

وَابْتِغَآءَ

مَرْضَاتِیْ

تُسِرُّوْنَ

اِلَیْهِمْ

بِالْمَوَدَّةِ ۖۗ

وَاَنَا

اَعْلَمُ

بِمَاۤ

اَخْفَیْتُمْ

وَمَاۤ

اَعْلَنْتُمْ ؕ

وَمَنْ

یَّفْعَلْهُ

مِنْكُمْ

فَقَدْ

ضَلَّ

سَوَآءَ

السَّبِیْلِ

۟

Эй касоне, ки имон овардаед, душмани Ману душмани худро ба дӯстӣ ихтиёр накунед. Шумо бо онон пайғоми дӯстӣ меафканед ва ҳол он ки онҳо ба сухани ҳаққе, ки бар шумо омададст, имон надоранд. Ва ба он сабаб, ки ба Худо — Парвардигори худ имон оварда будед, паёмбар ва шуморо берун ронданд. Агар барои ҷиҳод дар роҳи Ман ва талаби ризои Ман берун омадаед, дар ниҳон бо онҳо дӯстӣ накунед ва Ман ба ҳар чӣ пинҳон медоред ё ошкор месозед, огоҳтарам. Ва ҳар кӣ чунин кунад, аз роҳи рост гумроҳ гаштааст.