۞ وَلَوۡ

رَحِمۡنَٰهُمۡ

وَكَشَفۡنَا

مَا

بِهِم

مِّن

ضُرّٖ

لَّلَجُّواْ

فِي

طُغۡيَٰنِهِمۡ

يَعۡمَهُونَ

٧٥

Егер де Біз оларға рахым етіп, зияннан айықтырсақ та олар көзсіз сенделуін жалғастырып, шектен шығуларынан қайтпайтын еді.