مَا

قُلْتُ

لَهُمْ

اِلَّا

مَاۤ

اَمَرْتَنِیْ

بِهٖۤ

اَنِ

اعْبُدُوا

اللّٰهَ

رَبِّیْ

وَرَبَّكُمْ ۚ

وَكُنْتُ

عَلَیْهِمْ

شَهِیْدًا

مَّا

دُمْتُ

فِیْهِمْ ۚ

فَلَمَّا

تَوَفَّیْتَنِیْ

كُنْتَ

اَنْتَ

الرَّقِیْبَ

عَلَیْهِمْ ؕ

وَاَنْتَ

عَلٰی

كُلِّ

شَیْءٍ

شَهِیْدٌ

۟

"Ban faɗa musu ba fãce abin da Ka umurce ni da shi; watau: 'Ku bauta wa Allah Ubangijina kuma Ubangijinku;' kuma nã kasance mai shaida a kansu matuƙar nã dawwama a cikinsu, sa'an nan a lõkacin da Ka karɓi raina¹ Kã kasance Kai ne mai tsaro a kansu, kuma Kai, a kan dukkan kõme, Halartacce ne.