خَٰشِعَةً

أَبۡصَٰرُهُمۡ

تَرۡهَقُهُمۡ

ذِلَّةٞۚ

ذَٰلِكَ

ٱلۡيَوۡمُ

ٱلَّذِي

كَانُواْ

يُوعَدُونَ

٤٤

Ko`zlari qo`rqinchga to`lgan, o`zlarini xorlik qoplagan holda tururlar. Bu o`sha, ularga va'da qilingan kundur.¹