فَانْطَلَقَا ۥ

حَتّٰۤی

اِذَاۤ

اَتَیَاۤ

اَهْلَ

قَرْیَةِ

سْتَطْعَمَاۤ

اَهْلَهَا

فَاَبَوْا

اَنْ

یُّضَیِّفُوْهُمَا

فَوَجَدَا

فِیْهَا

جِدَارًا

یُّرِیْدُ

اَنْ

یَّنْقَضَّ

فَاَقَامَهٗ ؕ

قَالَ

لَوْ

شِئْتَ

لَتَّخَذْتَ

عَلَیْهِ

اَجْرًا

۟

I njih dvojica krenuše. Kad dođoše do jednog grada, zamoliše stanovnike njegove da ih nahrane, ali oni odbiše da ih ugoste. U gradu njih dvojica naiđoše na jedan zid koji tek što se nije srušio, pa ga onaj prezida i ispravi. “Mogao si”, reče Mojsije, “uzeti za to nagradu.”