إِلَّآ

أَن

يَشَآءَ

ٱللَّهُۚ

وَٱذۡكُر

رَّبَّكَ

إِذَا

نَسِيتَ

وَقُلۡ

عَسَىٰٓ

أَن

يَهۡدِيَنِ

رَبِّي

لِأَقۡرَبَ

مِنۡ

هَٰذَا

رَشَدٗا

٢٤

پرته له دې چې د الله اراده وشي، او كله چې درنه هېر شي نو خپل رب دې يادوه او دا وايه چې: ښايي خپل رب مې د نېكۍ خواته د ډېرې نږدې لارې ښوونه راته وكړي.