إِنَّهُمۡ

إِن

يَظۡهَرُواْ

عَلَيۡكُمۡ

يَرۡجُمُوكُمۡ

أَوۡ

يُعِيدُوكُمۡ

فِي

مِلَّتِهِمۡ

وَلَن

تُفۡلِحُوٓاْ

إِذًا

أَبَدٗا

٢٠

«Чунки, агар улар сизни қўлга олсалар, тошбўрон қиладилар ёки ўз миллатларига қайтарадилар. Ундай бўлса, зинҳор ва абадий нажот топмассиз», дейишди.¹