وَتَحْسَبُهُمْ

اَیْقَاظًا

وَّهُمْ

رُقُوْدٌ ۖۗ

وَّنُقَلِّبُهُمْ

ذَاتَ

الْیَمِیْنِ

وَذَاتَ

الشِّمَالِ ۖۗ

وَكَلْبُهُمْ

بَاسِطٌ

ذِرَاعَیْهِ

بِالْوَصِیْدِ ؕ

لَوِ

اطَّلَعْتَ

عَلَیْهِمْ

لَوَلَّیْتَ

مِنْهُمْ

فِرَارًا

وَّلَمُلِئْتَ

مِنْهُمْ

رُعْبًا

۟

Waxaad u malayn laheyd kuwa soo jeeda iyagoo jiifay¹, waxaana u geddinaynay kolna dhinaca midig, kolna dhinaca bidix, halka eygoodu (dhabbacnaa) isagoo ku fidinaya labadiisa addimood ee hore irridka laga soo galo; haddaad eegi lahayd xaggooda, waad iska soo geddiyi lahayd adigoo baxsad ah, waxaana kaa buuxsami lahaa baqdin.