۞ وَتَرَى

ٱلشَّمۡسَ

إِذَا

طَلَعَت

تَّزَٰوَرُ

عَن

كَهۡفِهِمۡ

ذَاتَ

ٱلۡيَمِينِ

وَإِذَا

غَرَبَت

تَّقۡرِضُهُمۡ

ذَاتَ

ٱلشِّمَالِ

وَهُمۡ

فِي

فَجۡوَةٖ

مِّنۡهُۚ

ذَٰلِكَ

مِنۡ

ءَايَٰتِ

ٱللَّهِۗ

مَن

يَهۡدِ

ٱللَّهُ

فَهُوَ

ٱلۡمُهۡتَدِۖ

وَمَن

يُضۡلِلۡ

فَلَن

تَجِدَ

لَهُۥ

وَلِيّٗا

مُّرۡشِدٗا

١٧

Кўрасанки, қуёш чиққан пайтида ғорнинг ўнг томонидан ўтади. Ботган пайтида эса чап тарафидан қиялаб ўтади. Улар эса ғорнинг кенг жойидадирлар. Бу Аллоҳнинг оятларидандир. Аллоҳ кимни ҳидоят қилса, ўша ҳидоят топгандир. Кимни адаштириб қўйган бўлса, бас, унга бирон дўсти муршид топа олмассан.