اِذْ

اَوَی

الْفِتْیَةُ

اِلَی

الْكَهْفِ

فَقَالُوْا

رَبَّنَاۤ

اٰتِنَا

مِنْ

لَّدُنْكَ

رَحْمَةً

وَّهَیِّئْ

لَنَا

مِنْ

اَمْرِنَا

رَشَدًا

۟

Бир кезде (каапыр коомдон качып) баш паанек издеп (тоодогу) үңкүргө барган жигиттер: «Оо, Рабби! Бизге Өзүңдөн ырайым (коргоо) жибер! Жана ишибизди оңунан келтирип, жеңил кыла көр!» - дешти.