قَالَتِ

الْاَعْرَابُ

اٰمَنَّا ؕ

قُلْ

لَّمْ

تُؤْمِنُوْا

وَلٰكِنْ

قُوْلُوْۤا

اَسْلَمْنَا

وَلَمَّا

یَدْخُلِ

الْاِیْمَانُ

فِیْ

قُلُوْبِكُمْ ؕ

وَاِنْ

تُطِیْعُوا

اللّٰهَ

وَرَسُوْلَهٗ

لَا

یَلِتْكُمْ

مِّنْ

اَعْمَالِكُمْ

شَیْـًٔا ؕ

اِنَّ

اللّٰهَ

غَفُوْرٌ

رَّحِیْمٌ

۟

Аъробийлар: «Иймон келтирдик», дейишди. Сен: «Иймон келтирганингиз йўқ, лекин, бўйинсундик, денглар, ҳали иймон қалбларингизга киргани йўқ ва агар Аллоҳга ва Унинг Расулига итоат қилсангиз, амалларингиздан ҳеч нарса камаймас. Албатта, Аллоҳ кечирувчи ва раҳимли Зотдир», деб айт.¹