وَأَمَّا

مَنۡ

أُوتِيَ

كِتَٰبَهُۥ

بِشِمَالِهِۦ

فَيَقُولُ

يَٰلَيۡتَنِي

لَمۡ

أُوتَ

كِتَٰبِيَهۡ

٢٥

Ní ti ẹni tí wọ́n bá sì fún ní tírà rẹ̀ ní ọwọ́ òsì rẹ̀, ó máa wí pé: “Háà! Kí wọ́n sì má fún mi ni tírà mi![1] ¹