یٰۤاَیُّهَا

النَّاسُ

ضُرِبَ

مَثَلٌ

فَاسْتَمِعُوْا

لَهٗ ؕ

اِنَّ

الَّذِیْنَ

تَدْعُوْنَ

مِنْ

دُوْنِ

اللّٰهِ

لَنْ

یَّخْلُقُوْا

ذُبَابًا

وَّلَوِ

اجْتَمَعُوْا

لَهٗ ؕ

وَاِنْ

یَّسْلُبْهُمُ

الذُّبَابُ

شَیْـًٔا

لَّا

یَسْتَنْقِذُوْهُ

مِنْهُ ؕ

ضَعُفَ

الطَّالِبُ

وَالْمَطْلُوْبُ

۟

Эй одамлар! Бир масал айтилмиш, бас, унга қулоқ солинг! Албатта, сизлар Аллоҳни қўйиб, топинаётган нарсаларингиз, агар барчалари бирлашсалар ҳам, битта пашша ярата олмаслар. Ва агар пашша улардан бирон нарсани тортиб олса, ундан ўшани қутқариб ололмаслар. Талаб қилувчи ҳам, талаб қилинган ҳам ожиз бўлди.¹