وَمَآ

أَرۡسَلۡنَا

مِن

قَبۡلِكَ

مِن

رَّسُولٖ

وَلَا

نَبِيٍّ

إِلَّآ

إِذَا

تَمَنَّىٰٓ

أَلۡقَى

ٱلشَّيۡطَٰنُ

فِيٓ

أُمۡنِيَّتِهِۦ

فَيَنسَخُ

ٱللَّهُ

مَا

يُلۡقِي

ٱلشَّيۡطَٰنُ

ثُمَّ

يُحۡكِمُ

ٱللَّهُ

ءَايَٰتِهِۦۗ

وَٱللَّهُ

عَلِيمٌ

حَكِيمٞ

٥٢

Биз сендан илгари ҳеч бир Расул ва Набий юбормадикки, у бир нарсани таманний қилганида, шайтон унинг таманнийсига (шубҳа) ташламаган бўлса. Бас, Аллоҳ шайтон ташлайдиган нарсани кетказур. Сўнгра, Аллоҳ Ўз оятларини мустаҳкам қилур. Аллоҳ ўта билгувчи ва ҳикматли Зотдир.¹