حُنَفَآءَ

لِلَّهِ

غَيۡرَ

مُشۡرِكِينَ

بِهِۦۚ

وَمَن

يُشۡرِكۡ

بِٱللَّهِ

فَكَأَنَّمَا

خَرَّ

مِنَ

ٱلسَّمَآءِ

فَتَخۡطَفُهُ

ٱلطَّيۡرُ

أَوۡ

تَهۡوِي

بِهِ

ٱلرِّيحُ

فِي

مَكَانٖ

سَحِيقٖ

٣١

(Ẹ jẹ́) olùdúró-déédé-nínú-ẹ̀sìn fún Allāhu, ẹ má ṣe jẹ́ ẹni tí yóò máa ṣẹbọ sí I. Ẹnikẹ́ni tí ó bá ṣẹbọ sí Allāhu, ó dà bí ẹni tó jábọ́ láti ojú sánmọ̀, tí ẹyẹ sì gbé e lọ tàbí (tí) atẹ́gùn jù ú sínú àyè tó jìnnà.[1] ¹