ٱعۡلَمُوٓاْ

أَنَّمَا

ٱلۡحَيَوٰةُ

ٱلدُّنۡيَا

لَعِبٞ

وَلَهۡوٞ

وَزِينَةٞ

وَتَفَاخُرُۢ

بَيۡنَكُمۡ

وَتَكَاثُرٞ

فِي

ٱلۡأَمۡوَٰلِ

وَٱلۡأَوۡلَٰدِۖ

كَمَثَلِ

غَيۡثٍ

أَعۡجَبَ

ٱلۡكُفَّارَ

نَبَاتُهُۥ

ثُمَّ

يَهِيجُ

فَتَرَىٰهُ

مُصۡفَرّٗا

ثُمَّ

يَكُونُ

حُطَٰمٗاۖ

وَفِي

ٱلۡأٓخِرَةِ

عَذَابٞ

شَدِيدٞ

وَمَغۡفِرَةٞ

مِّنَ

ٱللَّهِ

وَرِضۡوَٰنٞۚ

وَمَا

ٱلۡحَيَوٰةُ

ٱلدُّنۡيَآ

إِلَّا

مَتَٰعُ

ٱلۡغُرُورِ

٢٠

Билингки, албатта, бу дунё ҳаёти ўйин, кўнгил эрмаги ва зеб-зийнатдан, ўзаро фахрланишдан, мол-мулкни ва бола-чақани кўпайтиришдан иборатдир. У, худди, ўсимлиги деҳқонларни ажаблантирган ёмғирга ўхшайдир. Кейинроқ бу ўсимликлар қурийди ва сарғайганини кўрасан. Сўнгра у хас-чўпга айланиб кетадир. Охиратда эса, қаттиқ азоб бор, Аллоҳдан мағфират ва розилик бор. Бу дунё ҳаёти ғурурга кетказувчи матодан ўзга ҳеч нарса эмас.¹